L

L
L

Ne söylenmeli, ne yazmalı bilemiyorum.

Söylenecek her söz söylenmiş gibi geliyor.

Tükendi kurulacak tüm cümleler .

Derin derin offf !çekiyoruz .

Yeter zalim!

Bitsin zulüm.!

Ölüm mola ver biraz!

Katil yorulmuyor.

Kör kurşun sen yolunu şaşır., hedefin can almasın artık.

İzlediğim, ”Uzun Hikaye” adlı filmde lakabı sosyalist olan Ali, görevli olduğu okulun deposunda bir daktilo bulur.

Daktilonun ”L” harfi bozuktur.

Okul müdüründen daktiloyu ister.

Ali yazmaya gönüllüdür.

Müdür razı olmaz.

Hatta:

– Ne yapacaksın bozuk daktiloyu ?

Hem L harfi yok daktilonun der.

Ali müdürü ikna eder.

Müdür:

-Hem daha iyi ”L” harfi yok. ”Sol” yazamazsın!

”Solcu’‘ yazamazsın !

”Sosyalist” yazamazsın! .

Ne geldiyse memleketin başına ”yazanlardan” geldi der.

Şimdi benim memleketim ”L” harfi eksik daktilo gibi .

”AdaLet” yazamıyoruz!

EşitLik yazamıyoruz!.

İnsanLık yazamıyoruz.!

İyiLik yazamıyoruz. !

Sadece yazamazsak iyi.

Yaşayamıyoruz da.

Öyle bir daktilo ki bizimki ”ÖLÜM ‘‘ yazıyor .

”L” harfi ölüme gelince durmadan yazıyor.

” L” harfi, gençliğin içinde de yer aldığını unutuyor.

Ey ölüm!

Mola ver biraz canımız yanıyor.

 

İSTANBUL GAZETEM

CEMİLE SAVAŞ

 

Bir cevap yazın