Altı Noktayla Yaşama Tutulma

Altı Noktayla Yaşama tutulma
Altı Noktayla Yaşama tutulma

ALTI NOKTAYLA YAŞAMA TUTUNMA 2

    Braille Alfabesi ( görme engellilerin kullandığı alfabe ) 1821 yılında Louis Braille tarafından,iki kolon taşıyan dikdörtgen düzen üzerine dizilmiş,ALTI kabartılmış noktadan oluşur…

Aslında Charles Barbier’nin  Napolyon’un isteği üzerine ,askerlerin gece karanlığında,ışık olmaksızın anlaşmalarını sağlamak için geliştirdiği sistemi baz alarak 6’lı nokta sistemini geliştirmiştir.Her iki kolonda üç’er nokta bulunmakta,noktalardan her biri 64 farklı kombinasyondan birini oluşturması için farklı şekillerde dizilmekte……..

    Siz okurlarım geçen hafta bu yazımın ilk bölümünü (ALTI NOKTAYLA YAŞAMA TUTUNMAK)ve bu hafta ikinci bölümü okurken ,ben onları daha iyi anlayabilmek için empati kurmanın ötesinde ,kafama bu alfabeyi öğrenmeyi koydum.Okuluma gittiğim bir gün ,öğretmenler odasında otururken,bu işin eğitimini alan arkadaşlarıma sordum!!!!

-Bana Braille Alfabesini öğretebilir misiniz ?

Onlarda büyük bir heyecanla ve şaşkınlıkla

-Olur .dediler

    Asla ne “zor”,ne “öğrenemezsin” deyip hevesimi kırmadılar.Evrim Özer öğretmen ( 3.sınıf) hemen sınıfa gidip bana mavi bir tablet ve küçük tornavidamsı kalemlerinden getirdi.( geçen hafta yazımı okuyan okuyucularım bilirler,mavi tablet onların defterleri,tornavidamsı cisim ise kalemleri)

    Diğer görme engeli olmayan öğretmenler,şaşkın şaşkın bizi izliyorlardı.Şaka yaptığımızı düşünüyorlardı.Oysa ben çok kararlıydım,yardım istediğim öğretmen arkadaşımsa en az benim kadar kararlıydı…Yoksa “öğrenemezsin,çok zor” deyip kestirip atardı.Bunu yapmak yerine gerekli araç gereçleri hemen temin etti.Sonrasında ise tableti ve tornavidamsı kalemi eline aldı ve başladı anlatmaya.Bir kutuda ALTI nokta var..Bütün harfler  bu noktaların yer değiştirmesiyle oluşuyor

    Kafam karmakarışık oldu.Düşünsenize küçücük kutuda ALTI nokta var ve bu ALTI noktayla  bütün harfleri yazacaksınız.Ama benim Evrim öğretmenim tecrübeliydi ,bunun eğitimini almıştı.Bu harfleri sana 3 gruba ayırıp öğretmeye başlayacağım dedi.Oysa ben çok hevesliydim,birkaç günde  hızlıca öğrenmek istiyordum.Öğrenmem gereken 1.grup harfler  o gün bana anlatıldı.Artık iş bana kalmıştı,öğrenmeye çalıştığım andan itibaren,ALTI noktadaki harfleri hafızama kazımaya çalıştım.Her yerde metroda,dolmuşta,yürüyüşte….Her fırsatta harfleri ve o küçücük kutuda ALTI  noktadaki yerlerini ezberledim.Sayfalar dolusu yazdım,yazdım,yazdım….

    İki gün sonra Evrim öğretmene yanaşıp

-Ben 1.gruptaki harfleri bitirdim.Bana 2.gruptaki harfleri öğretirmisin?dedim

    Evrim öğretmen emin olmak için tekrar tekrar bana harfleri sordu.Benim yazabildiğimi görünce de 2.grup harflere geçebileceğimizi söyledi.Çok umutlanmıştım.Demekki isteyince oluyormuş diye de kendimi cesaretlendiriyordum içten içe…

    Derken 3 gün sonrada 2.gruptaki harflere tamamen hakimdim,hafızama kazımıştım.Artık öğrendiğim harflerle heceler yazmaya başlamıştım.Gel,koş,uç,ara,bul,Ali v.s

    Nöbetçi olduğum günlerde koridorlarda gördüğüm öğrencilerime

-Bana harflerin yerini sorun.diyordum

    Onlarda büyük bir keyifle soruyorlardı .

A-1

N-1,3,4,5

O-1,3,5

    Nöbetçilik hızla geçip gidiyordu.Aradan tam 1 hafta geçti,haftasonu harfleri iyice öğrendim.Çok mutluydum,sevinçten havalara uçuyordum.Hafta başı okula gider gitmez.Evrim hocamın yanına oturdum .

-Hocam ben artık 3. grup harfleri öğrenebilirim.dedim

-Gerçektenmi?diye sordu

-Gerçekten diye büyük bir gururla cevapladım sorusunu

   Diğer hocalarda çok şaşırmışlardı

-Yok hocam daha neler.Çocuklar bile 3 ayda öğreniyor,sen 1 haftada bukadar büyük bir kısmı öğrendin mi?

-Evet dedim ve bana sorular sorun bende yazayım diye onlardan küçük bir sınav istedim…

-Bütün öğretmen arkadaşlarım artık benim öğretmenimdi.Bende öğrencileri olarak sordukları her soruya cevabımı doğru bir şekilde verince,hep birden seviniyorlar,bir yandan da şaşırıyorlardı.

-Bugüne kadar bu alfabeyi buraya gelen öğretmenler öğrenmek istemediler isteyenler ise bu kadar hıza asla ulaşamadılar.

    Artık öğretmenlerde  öğretirken,bende öğrenci olarak büyük bir keyifle paylaşımlarda bulunuyorduk.

    Derse girdiğim her sınıfta,mutlak dersin bitimine bir kaç dakika kala çocuklar bana harflerin kaçıncı noktadan oluştuğunu soruyorlardı.Artık bütün okula yayılmıştı benim Braille Alfabesini öğrenmeye çalıştığım.7. Sınıfın dersindeydim,öğrencilerimden biri sordu

-Hocam neden öğrenmeye çalışıyorsunuz bu alfabeyi?

-Birçok nedeni var ,ama en önemlisi sizleri daha iyi anlayabilmek için

-Hocam ne gereği var?Kendinize iş çıkarıyorsunuz,sıkıntı veriyorsunuz

-Hiçbirşey  kolaylıkla elde edilemez .diye cevap verdim.

-Bu güne kadar hiçbir öğretmen bunu öğrenmeye çalışmadı ama!!!!

    Ne diyeceğimi bir anda bilemedim,duraksadım,ama öğrencim de cevap bekliyordu sorusuna

-Başka öğretmenlerin isteyip istememesi beni ilgilendirmez,önemli olan benim çok istemem.

    Sınıftaki bütün çocukların yüzünde bir tebessüm belirdi benim bu cevabım üzerine,onların yüzündeki bu küçüçük tebessüm benim ne kadar doğru bir yolda ilerlediğimi birkere  daha kanıtladı bana,daha da hızlandım,heyecanlandım!!!!!

    10 gün sonra 3.grup harfleride öğrendim ve artık alfabedeki 29 harfi beynime kazıdım,ama bazı harflerin yerini karıştırmaya başladım.Öğretmenler odasında harıl harıl ummalı bi çalışma var.Ben yazıyorum,Evrim hocam,Hatice hocam sorular soruyor.Uğur hocam da yazdıklarımı okuyor ve hatam varsa tespit ediyor,diğer öğretmenler odasında bulunan hocalarda pür dikkat bizi dinliyorlar.Bu kadar sıkı ve yoğun geçen çalışmalarımızın sonucunda aradan iki hafta çabucak geçip gitmişti.Artık hikaye kitaplarını yazabiliyordum,çocuklar çok şaşkındı.Hatta o kadar ki yazdığım hikaye kitaplarını onlara okutuyordum.Okuma bitince bütün sınıf büyük bir heyecanla ,başarımı beni alkışlayarak gösteriyorlardı.

    Bende artık okuyabiliyorum,yazabiliyorum diye, fırsat bulduğum her anda sevinç çığlıkları atarken ,Evrim hocam demez mi bu öğrendiğin bölüm sadece 3. Sınıfa kadar kullanılıyor.!!!!!!!!!!Biz kısaltmalar kullanıyoruz

-Çok şaşkındım.Hemen sordum.Nasıl yani şimdi öğrendiklerinin hepsi boşa mı gidecek?

-Biraz öyle!!!Şimdi herşeye sıfırdan başlayacağız,kısaltmaları öğreneceksin

    Ne diyeceğimi bilemedim tutulup kalmıştım.Bunu neden başında söylememişti diye de içimden kendi kendime konuşuyordum ki hemen toparlandım ve hiçbirşey başlangıçsız olmaz ,bunları öğrenmeden kısaltmaları nasıl öğrenecektim diye kendi kendimi motive ettim

-Peki zormu bu kısaltmalar dedim

-Biraz zor tabi ama yinede senin performansına ve isteğine bağlı bu sürecin uzun yada kısa olması.dediler

    Ve topu bana attılar.Açıkçası moralim bozulmadı biraz çökmedim desem,yalan söylemiş olurum.Fakat bana yine ,bu alfabeyi   bu kadar kısa sürede öğrendiğinize göre bu kısaltmalarıda okuyup yazmak sizin için hiç de zor olmayacak diyerek beni karamsarlıktan kurtardılar bir nebze de olsa…

    Umarım bu yazılarımla Türkiye’deki  görme engelli bireylerimizin yaşam şekline ve sorunlarına  birazda olsun dikkat çekebilmişimdir.!!!!!

       HÜLYA GÜNTAŞ

Bir cevap yazın