İzi Kalır "Cemile Savaş"

İZİ KALIR…

Yaşanır ve biter sanıyorsun,yanılıyorsun.İzi kalır,iz bırakır. Giydiğin kıyafette

vücudunun,okuduğun kitapta gözlerinin,dokunduklarında ellerinin,ağladığında

göz yaşlarının yanaklarında izi kalır.Duydukların kulaklarına,gördüklerin gözlerine

hakim olsa da kulak duymazdan ,göz görmezden gelir bazen.Ama yüreğinde izi kalır.

İz bırakır yaşanan her ne varsa. Bir film izlersin.Replik şöyledir:

-‘’Oğluma bir oda ver baba!’’.Bunu duyduğunda babanın izleriyle karşılarsın bir daha.

.Bir film izlersin.Kan gövdeyi götürür filmde.Onuru ile ölmek ister savaşçı.

Filmin konusu böyle.Kazanmak üstüne, onur üstüne.Aslında bedenlerin ölüme mahkum

olmasına rağmen ruhların onura ,gurura gebeliğidir.Gururun izleri de böyledir sende.

Bir film izlersin.Film iyilik yapan bir çocuğun,iyilik zincirini tüm Dünya’ya yaymasını anlatır.

İzlerken,kimileri insanlığından utanırken (utanması varsa),kimileri gördüğü iyiliği hatırlar.

Gördüğü iyilik iz bırakmıştır onda. Aşk filmlerinden bahsetmeyeceğim bile.

Çoğumuzun yarası kabuklandı.İz değil,yara bıraktı.Zaten çoğumuzda aşkın cesareti de kalmadı.

Oysa aşk;içmeden kör kütük sarhoşluktur. Bir fotoğraf görürsün. Fotoğrafı çeken ,tahmin bile edemez

sende bırakacağı izi.Fotoğrafta yılların izini yüzünde taşıyan bir kadın,bir erkek vardır.

Ne derin çizgilerdir onlar.Nasıl izler?.Aynaya,aydan size yansıyan bir hayat vardır.

Buram buram siyah-beyazından.O fotoğraf iz bırakır.Belki de benim gibi yaşlanmaktan korktuğunuzdan.

Belki de ruhunuzun yüzünüze yansımasından,kendinizi ele vermekten korktuğunuzdan.

Bakışlarınıza ya da gülümsemenize yansıyan gençliğin izleri de vardır görmesini bilene.

Dünya ‘ya bir çocuk getirisin.O çocuk senin izlerindir.

Kaşı,gözü,eli,yüzü,mimiği,azıcık sen gizlidir onda.

Ruh başka ama bedende sen gizlidir. Bir dostun,bir arkadaşın olur.

Tesadüf,bir toplulukta,okulda,işte,her hangi bir yerde çıkıverir karşına.

Arkadaş olursun.Dostun olur paylaşımlar arttıkça.

Birlikte yediğiniz yemek,izlediğiniz film,içtiğiniz çay,söylediğiniz şarkı

siz hiç farkında olmadan yerleşecektir,izlerinin temellerini atacaktır ruhunuza.

Yıllar sonra olur da yollarınız ayrılırsa,onsuz yediğiniz de aynı yemeği,

onsuz dinlediğinde aynı şarkıyı,dostun sizde bıraktığı izlerle karşılaşırsınız.

Ve çok canınız yanar.Aslında izler can yakar.

Bıraktığın izleri,sende bırakılan izleri yazmaya

ne kağıt yeter,ne de mürekkep.Ve bunlardan bahsederken ne de yürek dayanır.

Bu sebeple diyorum ki ben; Usul usul geçelim hayatlardan,yavaş yavaş soluklar…

Cemile Savaş.

İSTANBUL GAZETEM

www.istanbulgazetem.com

 

 

Bir cevap yazın